كه خودش آنها را تأسيس كرده بود،1 همراه با فهرستي از كتابها؛ (3) در 1079 يا 1080 وقايعنامههاي مربوط به دورهٴ 1034 تا 1079 را نوشت.
علم سياست اسلامي
ماوردي
ابوالحسن علي بن محمد بن حبيب ماوردي در بصره و بغداد برآمد؛ در 1058 در 86 سالگي درگذشت. محقق مسلمان در باب علم سياست. از پيروان شافعي بود. مهمترين اثرش كتاب الاءحكام السلطانية است كه در نوع خود از مهمترين آثار به شمار ميرود. كتابي در اخلاق نوشت به نام كتاب آداب الدنيا و الدين كه هنوز در مدارس تركيه و مصر رواج دارد. آثار او كه با مراقبت يكي از شاگردانش تدوين شده بود، انتشار يافت.
نظامالملك
ابو علي حسن بن علي بن اسحاق در 1018 در نوقان طوس زاده شد، در دربار سلجوقيان برآمد؛ در 1092 به قتل رسيد. سياستمدار و محقق سياست ايراني. در 1092 براي ملكشاه سلجوقي2 رسالهاي در فن حكومت نوشت، به نام سياستنامه، كه احتمالاً بزرگترين اقدام آن زمان در اين موضوع بود. اين رساله به فارسي نوشته شده و در 50 باب است. نه تنها حاوي اطلاعات گرانبهايي راجع به حكومت و ادارهٴ امور است، بلكه راجع به موضوعات ديگري هم -- از قبيل ملاحده -- معلومات جالبي به دست ميدهد.
قانون هندي
ويجنانشوارا3
احتمالاً در اواخر سدهٴ يازدهم در هند جنوبي برآمد. حقوقدان هندي. مؤلف ميتاكشارا4، بزرگترين شرح ياجناوالكيا - اسمريتي5، يعني دارماشاستراي ياجناوالكيا (حدود 350؟). هنوز ميتاكشارا در سراسر هند، جز ايالت بنگال، بالاترين مأخذ در مسائل مربوط به ارث است. خود آن، موضوع تعدادي از شرحها قرار گرفته است.